Penny Red (1841) — przewodnik identyfikacji i wartości

Penny Red to czerwonobrązowy brytyjski znaczek o nominale jednego pensa, który w 1841 roku zastąpił Penny Black. Przedstawia ten sam portret królowej Wiktorii, ale został wydrukowany w kolorze czerwonobrązowym, aby czarne stemple były wyraźnie widoczne i nie można ich było usunąć w celu ponownego użycia. Jest jednym z najpospolitszych zabytkowych znaczków na świecie, więc większość egzemplarzy jest niedroga — ale niektóre płyty i odmiany, przede wszystkim legendarny Plate 77, są niezwykle cenne.

Jak rozpoznać Penny Red (i odczytać numery płyt)

Zacznij od podstaw: Penny Red przedstawia ten sam zwrócony w lewo profil młodej królowej Wiktorii co Penny Black, ale jest wydrukowany w kolorze czerwonobrązowym, a nie czarnym. Słowo POSTAGE biegnie u góry, ONE PENNY u dołu, a w dolnych narożach znajdują się litery. Jeśli twój jednopensowy znaczek z Wiktorią jest czerwony lub brązowoczerwony zamiast czarnego, to jest to Penny Red.

Litery narożnikowe pomagają umiejscowić znaczek na arkuszu drukarskim. Wczesne Penny Red (1841–1854) mają litery tylko w dwóch dolnych narożach; od 1858 roku bardzo popularne wydanie 'płytowe' dodało litery we wszystkich czterech narożach. Wokół gwiazdek narożnikowych lub liter kontrolnych można także dostrzec mały numer płyty wygrawerowany w rysunku po każdej stronie — w ten sposób kolekcjonerzy odróżniają jedną płytę drukarską od drugiej.

Aby znaleźć numer płyty, przyjrzyj się dokładnie lewej i prawej krawędzi ramki znaczka, na wysokości portretu królowej, często wewnątrz ozdobnych paneli bocznych. W ząbkowanym wydaniu z literami we wszystkich czterech narożach (1858–1879) wygrawerowano tam drobną cyfrę; pomaga lupa. Wcześniejsze znaczki nieząbkowane (bez otworów ząbkowania, przycięte nożyczkami) są rzadsze i bardziej pożądane niż późniejsze ząbkowane.

Zwróć uwagę także na krawędzie: nieząbkowane Penny Red (od 1841) mają gładkie cięte brzegi, podczas gdy wydania ząbkowane od 1854 mają znajome rzędy otworów. Egzemplarze nieząbkowane, kopie z czterema marginesami, zdrowy kolor oraz lekki, czytelny stempel podnoszą wartość, a numer płyty i litery narożnikowe mówią dokładnie, który nakład posiadasz.

Historia

Penny Black z 1840 roku był pierwszym na świecie samoprzylepnym znaczkiem pocztowym, ale jego czarny kolor utrudniał dostrzeżenie stempli — i ułatwiał ich usunięcie, aby znaczek można było użyć ponownie. Aby zapobiec temu oszustwu, poczta zmieniła tusz w 1841 roku: ta sama matryca portretu była teraz drukowana w kolorze czerwonobrązowym, a tusz stemplujący zmieniono na czarny, by stempel wyraźnie i trwale się wyróżniał.

Drukowany przez Perkins Bacon, Penny Red stał się codziennym, roboczym znaczkiem Wielkiej Brytanii na około 38 lat. Zaczynał jako wydanie nieząbkowane, a od 1854 roku był sprzedawany jako ząbkowany dla łatwego rozdzielania. Przez dziesięciolecia projekt udoskonalano gwiazdkami w narożach, następnie literami kontrolnymi we wszystkich czterech narożach, a w końcu grawerowanymi numerami płyt, tworząc bogatą serię 'płytową', którą kolekcjonerzy badają do dziś.

Ponieważ wydrukowano ich wiele miliardów, zwykłe Penny Red są liczne i tanie — co czyni je idealnym punktem wyjścia dla nowych kolekcjonerów. Wyjątkiem jest Plate 77: ta płyta drukarska została odrzucona z powodu złej jakości i miała zostać zniszczona, ale garstka znaczków z niej trafiła do obiegu. Autentyczne egzemplarze Plate 77 należą do najsłynniejszych i najcenniejszych ze wszystkich brytyjskich znaczków.

Szacowana wartość

Wartości różnią się ogromnie: większość Penny Red jest bardzo pospolita i niedroga (używane często od kilku centów do kilku dolarów), ale konkretne płyty — przede wszystkim legendarny Plate 77 — wczesne wydania nieząbkowane oraz czyste egzemplarze z czterema marginesami w dobrym stanie mogą być warte tysiące lub znacznie więcej.

Często zadawane pytania

Źródła

• The Postal Museum, London
• Stanley Gibbons