USA 1847 Franklin 5¢ — Pierwszy znaczek Stanów Zjednoczonych

Czerwonobrązowy znaczek 5¢ z Benjaminem Franklinem (Scott #1) oraz czarny znaczek 10¢ z George'em Washingtonem (Scott #2) z 1847 roku były pierwszymi powszechnymi znaczkami pocztowymi Stanów Zjednoczonych. Były grawerowane i nieząbkowane, wydrukowane przez firmę Rawdon, Wright, Hatch & Edson z Nowego Jorku i wprowadzone do obiegu 1 lipca 1847 roku.

Jak rozpoznać emisję z 1847 roku

Emisja z 1847 roku obejmuje tylko dwa znaczki: czerwonobrązowy o nominale 5 centów ze zwróconym w lewo portretem Benjamina Franklina (Scott #1) oraz czarny o nominale 10 centów z George'em Washingtonem (Scott #2). Oba są grawerowane na papierze bez znaku wodnego i nie mają ząbkowania — wydano je jako nieząbkowane i przeznaczone do rozdzielania nożyczkami, więc oryginalne egzemplarze mają gładkie, przycięte krawędzie zamiast ząbkowanych końcówek późniejszych znaczków.

Sprawdź szczegóły projektu: Franklin ma u góry napis „POST OFFICE”, a na dole „FIVE CENTS”, podczas gdy Washington ma napis „TEN CENTS”. Najważniejszą weryfikacją jest odróżnienie oryginału z 1847 roku od oficjalnych przedruków z 1875 roku wykonanych z okazji Stulecia. Przedruki różnią się drobnymi szczegółami projektu: na przedrukowanym 5¢ zmieniony jest zarys popiersia w lewym górnym rogu oraz linie włosów wokół oka i czoła Franklina, a na przedruku 10¢ biała falbana koszuli i linie płaszcza różnią się od oryginału. Przedruki z 1875 roku wydrukowano bez kleju i nigdy nie były ważne do frankowania, więc egzemplarz rzeczywiście użyty w obiegu pocztowym z ówczesnym stemplem jest mocnym znakiem autentyczności. Ponieważ wartości są wysokie, każdy drogi egzemplarz powinien posiadać certyfikat uznanego organu eksperckiego.

Historia

Przed 1847 rokiem opłatę pocztową w USA uiszczano gotówką, a stawki zależały od odległości, przy czym koszt często ponosił odbiorca. Ustawa z 3 marca 1847 roku zezwoliła na znaczki samoprzylepne, a Departament Poczty zlecił ich produkcję nowojorskiej firmie grawerskiej Rawdon, Wright, Hatch & Edson. Stawka 5 centów obejmowała jednoarkuszowy list przewożony na odległość do 300 mil, a stawka 10 centów obejmowała większe odległości.

Znaczki trafiły do sprzedaży 1 lipca 1847 roku i pozostały ważne, dopóki w połowie 1851 roku nie zostały wycofane z obiegu, gdy rozpoczął się nowy program znaczków z epoki ząbkowanej. W 1875 roku poczta wydała oficjalne przedruki obu nominałów do prezentacji na Wystawie Stulecia; egzemplarze te same w sobie są kolekcjonerskie, lecz są warte znacznie mniej niż oryginały z 1847 roku. Dziś emisja z 1847 roku jest uznawana za fundament filatelistyki Stanów Zjednoczonych.

Szacowana wartość

Wartości obejmują szeroki zakres: oryginalne, używane egzemplarze Franklina 5¢ są osiągalne, lecz cenne i zwykle sięgają setek dolarów, a znacznie więcej przy czterech dobrych marginesach lub w nienagannym stanie czystym; Washington 10¢ oraz nieskazitelne egzemplarze czyste osiągają znacznie wyższe ceny. O wartości decydują stan zachowania, marginesy, kolor i wyraźny stempel, a każdy kosztowny egzemplarz powinien być certyfikowany. Uważaj na tańsze przedruki z 1875 roku, które często bywają mylone z oryginałami.

Często zadawane pytania